Osoba do sprawdzenia pracy magisterskiej powinna wykazywać większe niż pozostała część społeczeństwa zdolności w kierunku językowym. Jedną z pożądanych zdolności, pozwalających stać się komuś dobrym, efektywnym korektorem, jest spostrzegawczość; inną – dokładność, wręcz pedanteria (kontrolowana i uświadomiona) językowa.
Dzięki tym cechom student polonistyki – bo wykształcenie to następna sprawa istotna dla stania się, przynamniej w opinii potencjalnych klientów, korektorem godnym zaufania – może zdobyć właściwe przygotowanie do pełnienia roli „poprawiacza”. Nie łudźmy się jednak, że studia będą dla nas wystarczającą formą zdobycia wiedzy potrzebnej do profesjonalnej poprawy tekstów. Studia to raczej tylko potwierdzenie językowego ukierunkowania swojej wiedzy. Poza więc wykształceniem powinniśmy, jako dobrzy korektorzy, dysponować odpowiednią wiedzą na temat poprawności, a także tego, gdzie szukać informacji na nurtujące nas kwestie językowe. Należy mieć zawsze pod ręką odpowiednią literaturę i słowniki pomagające nam najlepiej wykonywać naszą pracę. Każdy, kto chciałby nadać swojej pracy magisterskiej właściwą formę, a tym samym zdobyć uznanie w oczach komisji ją oceniającej, powinien powierzyć ją profesjonaliście. Nie chodzi o to, by na siłę szukać błędów w pracy albo udowadniać komuś, że ma styl daleki od naukowego – dobry korektor czyni takie zmiany, które zachowują pierwotny charakter pracy i styl jej autora. Jeśli więc masz jakiekolwiek wątpliwości związane z językową warstwą swojej pracy dyplomowej, nie wahaj się zgłosić do specjalisty od pięknej polszczyzny.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz